مجله تصويري
کد خبر: ۵۶۴۲
تاریخ انتشار: یکشنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۱۵:۱۹
مشاهیر لرستان؛
مشاهیر لرستان؛

میرزاشفیع مصدق؛ شاعری عارف اما گمنام/لزوم توجه هرچه بیشتر به معرفی آثار بزرگان شعر لکی

میرزاشفیع مصدق از شعرای عارف‎مسلک شهرستان سلسله می‌باشد که در سال 1268 و در روستای گرکان، دیده به جهان گشود.

به گزارش منار به نقل از لرسو؛ میرزاشفیع مصدق از شعرای عارف مسلک شهرستان سلسله می‌باشد که در سال 1268 و در روستای گرکان، دیده به جهان گشود.

این شاعر گرانقدر که دیوان اشعارش به همت نوه وی، نورمحمد مصدق جمع‌آوری و به چاپ رسیده است، فصل تازه‌ای را برای آشنایی هرچه بیشتر اهل ادب و هنر با نوع نگرش و سبک سروده‌هایش رقم زد به‌گونه‌ای که دوستداران شعر و ادب فارسی و لکی در شهرستان سلسله، کتاب دیوان میرزا شفیع مصدق را تهیه و از آن بهره جسته‌اند.

آنچه در زندگینامه این عارف پرهیزگار بسیار حائز اهمیت است، تلاش و تکاپو برای تحصیل در شرایط بسیار سخت دوران قبل از انقلاب است به گونه‌ای که همزمان با کار سخت کشاورزی و نیز اوضاع نابسامان دولت مرکزی، وی اشتغال به تحصیل را رها نکرده و در آن دوره جهت تحصیل علم فقه، تاریخ و ادب فارسی تلاشی کم نظیر داشته است.

سرودن شعر را از همان اوایل جوانی با شوق و رغب فراوان شروع می‌کند و با توجه به ارادت ویژه‌ای که به اهل بیت عصمت و طهارت(ع) دارد، بیشتر مضامین اشعار وی را مدح و ثنای ائمه معصوم(ع) در بر می‌گیرد. میرزاشفیع مصدق سرشار از استعداد ذاتی و خدادادی بود. وی سالهای 1315 تا 1320 در بخشداری‌های الشتر و نورآباد به کار می‌پردازد و بعد از چندی از کار دولتی استعفا می‌کند و تا پایان زندگی به سرودن شعر می‌پردازد.

وی پس از تنظیم سروده‌هایش، آنها را با خط زیبا در چند دفتر یادداشت می‌کند و برای هر مجموعه با توجه به مضامین اشعار، اسمی انتخاب می‌کند.

مجموعه سروده‌های میرزا شفیع مصدق به شرح زیر است:

1-جنت الابرار من التهاب النار در 5661 بیت.

2-مخزن المصائب در 1571 بیت.

3-سبحه الابرار در 262 بیت.

4-بستان الشیعه به همراه 48 غزل فارسی در 2099 بیت.

5-اشعار کلی شامل مناجات و بهاریات و غزلیات در 1080 بیت.

نورمحمد مصدق، نوه میرزا شفیع ضمن تأکید بر ارتباط مستقیم اسرار درون آدمی با اخلاق اجتماعی می‌گوید: شهامت در بيان و صداقت کلام و جسارت در بيان حقايق، نمونه‌اي از اخلاص و صفاي دل است؛ اسرار دروني آدمي از اخلاق بيروني او هويداست و اخلاق بيرون مظهر اسرار درون انسان است لذا با توجه به صورت قضاوت در سيرت مي‌كند.

وی با اشاره به اینکه صاحبان اخلاق فاضله داراي سرائر پارسايي و پرهيزكاري و صاحب نفوس زكيه‌ مي‌باشند می‌افزاید: آنان همواره مراقب نفس خود هستند كه پيرامون فتنه و فساد نگردند بلكه از آشوب و ماجراجويي جلوگيري مي‌كنند؛ ميرزا شفيع داراي سيرت عاليه و ضمير روشن به نور الهي بوده است.

نوه میرزا شفیع مصدق که در گردآوری و چاپ دیوان اشعار آن شاعر بزرگ تلاش فراوانی داشته است، به اهمیت تقوا در زندگی انسان اشاره و ابراز می‌دارد: زهد و پارسايي، ميزان ارزش آدمي است و لذا قرآن مجيد با توجه به آیه مبارکه "انّ اكرمكم عندالله اتقيكم" همه بشر را مساوي مي‌داند مگر پرهيزكاران كه مقامشان نزد خداي تعالي بالاتر وبهتر است؛ زهد و پرهيزكاري، اعراض از لذائذ و شهوات و انصراف از زرق و برق دنيا است.

وی در خصوص مقام معنوی مرحوم میرزاشفیع تصیرح می‌دارد: وي زهد و پرهيزكاري را از مكتب اهل بيت(ع) آموخت؛ مردي آراسته ومتقي بود؛ داراي قامتي متعادل و صورتی نوراني بود؛ بدنش از فرط عبادت ضعيف، جثه‌اش ناتوان ولي روحش قوي و قلبش متصرف عالم امكان بود .

مصدق ادامه می‌دهد: هميشه در فكر فقرا بود و شخصاً به آنان كمك مي‌كرد؛ به قرائت قرآن وخواندن ادعيه علاقه و ملازمتي خاص داشت .

وی با بیان اینکه زندگي میرزا شفیع همه جا آميخته با علم وفضيلت بود می‌افزاید: هر سانحه و حادثه‌اي‌ كه براي او رخ مي‌داد، با حلم و بردباري سنگيني و تلخي حادثه را تحمل مي‌كرد .

مصدق ابراز می‌دارد: شب‌ها به عبادت و نوافل مشغول بود؛ زندگي ساده‌اي داشت؛ درِ خانه كوچك او به روي همه باز بود و منزل او ملجاء و مركز روحانيان اعزامي از حوزه علميه قم در ماه‌هاي محرم، صفر و رمضان بود كه براي تبليغ احكام دين به روستاها مي‌آمدند .

وی مطالعه آثار شعراي بزرگ ادب فارسي را از دیگر خصوصیات میرزاشفیع می‌داند و ادامه می‌دهد: دوران آخر عمر خود را در روستاي مصدق‌آباد تحت مراقبت پسر ارشدش مي‌گذراند تا اينكه دست اجل به اين مرد فرزانه امان نداده و در تابستان سال 1350 ه.ش به علت سكته قلبي چشم از جهان فرو می‌بندد و بنا به وصيت آن مرحوم كه در وصيت نامه‌اش تأكيد نموده بود "در صورتيكه در فصل تابستان دستم از دنيا كوتاه شد، بدنم در روستاي مصدق آباد دفن نماييد در غير اين صورت پيكر مرا به قم ببريد و در كنارحرم حضرت معصومه(س) به خاك بسپارید" و چون كه در فصل تابستان دار فاني را وداع گفت، پيكر مطهرش در روستاي مصدق آباد دفن گرديد.

مصدق، آثار باقي مانده از میرزا شفیع را بیش از هشت هزار بیت به زبان‌های فارسی و لکی معرفی می‌کند که بیشتر آنها با مضامین مذهبی هستند.

وی در پایان گفت: جا دارد از زحمات بي‌شائبه استاد "رضا حسنوند" شاعر فرزانه معاصر كه  تصحيح، تطبيق، تحشيه، ويراستاري و مقدمه ‌اين اثر را بدون چشم داشتي مادي و صرفاً براي ‌اعتلاي فرهنگ وادب شهرستان الشتر پذيرفته و متحمل زحمات طاقت فرسايي شده اند تشكر و امتنان به عمل آورم.

اما در پایان، سوال اینجاست که چرا شاعران بزرگی همچون میرزاشفیع مصدق که عمری را در راه ادب و هنر آمیخته با فرهنگ اسلامی گذرانده‌ و آثار بزرگی را بر جای گذاشته‌اند باید بعد از گذشت سالیان متمادی همچنان گمنام بمانند؟ هرچند همایشی استانی برای بزرگداشت این شاعر عارف در سالهای پیشین برگزار گردیده اما به نظر کافی نمی‌رسد و می‌بایست بیشتر به معرفی وی و آثارش توجه گردد.

امیدواریم تهیه این گزارش تلنگری باشد تا در راستای اعتلا و معرفی هر چه بیشتر فرهنگ بومی شهرستان سلسله که متکی به مکتب اهل بیت(ع) است، قدم برداریم و مسئولین فرهنگ دوست استانی و شهرستانی نیز با جدیت هر چه بیشتر در طی این طریق مساعدت نمایند.

انتهای پیام/

مطالب مرتبط:
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید   
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: 0
انتشار یافته: 2
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۷:۴۳ - ۱۳۹۴/۰۲/۰۷
0
0
یعنی تا آخر عمر شعر گفته؟!! چرا از کارش دست کشیده؟
همشهری
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۷:۲۲ - ۱۳۹۴/۰۲/۰۶
0
0
از گزارشتون کمال تشکر داریم. از این شاعر شعری من ندیدم. لطف کنید روی سایت بذارید ممنون میشم.

نام:
ایمیل:
* نظر شمـا:
سفیرافلاک