مجله تصويري
کد خبر: ۵۷۲۶
تاریخ انتشار: پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۰۸:۴۷
"بعد از خبرهای" منار از یک همایش فرهنگی/1

گُلوَنی چه بود، چه شد/ بررسی اصالت و انحراف در یک نمادِ فرهنگی/ ایده‌پرداز روز گُلوَنی: از اتفاقات مراسم قلبم به درد آمد

گُلوَنی که یک اصالت فرهنگی در لرستان است این روزها در لابه‎لای بی‎برنامه‎گی‎، عدم حمایت مسئولین فرهنگی و نبودِ نظارت کافی می‎رود تا دست‌خوش تحریف شود.

به گزارش منار، 26 اردیبهشت‎ماه امسال برای دومین بار جشن روز گُلوَنی برگزار شد. جشنی که هدف آن حفظ اصالتی 3000 ساله است.  اصالتی که 1400 سال قبل با موازین شرعی و اسلامی در هم آمیخت تا حجاب کاملی شود برای زنانِ لُر که حتی رضاخان هم فکر برداشتن آن را از سر بیرون کند. زنانی که در حمله تیمورخان لنگ به ایران برای حفظِ عزت و پاکدامنی‎شان خود را به سیمرهِ خروشان می‎سپردند.

حجاب نامناسب برخی شرکت‎کنندگان در روز گُلوَنی

در مراسمی که نامش برگرفته از نمادِ حجابِ زنان لُر است، حضور برخی شرکت‎کنندگان با حجابی نامناسب تاسفِ همگان را برانگیخت.

در گوشه دیگری نیز در ساعت پایانی مراسم، زمانی‎که "فرج علی‎پور"، خواننده سرشناس لرستانی در روی سن با گروه خود مشغول نواختن و خواندن یکی از آهنگ‎های اصیل لری بود به دور از چشم برگزارکنندگان و ناظرین، عده‎ای پا را فراتر گذاشته و به رقص مختلط پرداختند.

این حرکت چندان طول نکشید که ایده‎پرداز روز گُلوَنی که از عوامل اجرایی برنامه نیز بوده است خود را به محل رسانده و به آنها تذکر جدی می‎دهد. مردان را به جلوی سن هدایت می‎کند و حتی یکی از بانوان که تذکر به مذاقش خوش نمی‎آید مراسم را ترک می‎کند.

روز گُلوَنی دوساله می‎شود

با برگزاری مراسم در سال قبل و استقبال مردم و رسانه‌ها از اولین روز گُلوَنی انتظار می‌رفت که بار دیگر در همین روز شاهد برگزاری این جشن باشیم. عوامل اجرایی در تبلیغات خود از علاقمندان می‌خواهند که با ارسال ایمیل درخواست‌شان را برای شرکت در مراسم ارسال کنند. بعد از ارسال درخواست، کارت ورود برای درخواست‌کنندگان صادر شده و در شهر کتابِ خرم‌آباد در اختیار آنها قرار می‌گیرد. صادرکنندگانِ کارت ورود به مراسم، از مراجعین می‎خواهند تا تعداد دقیق همراهان خود را در مراسم ذکر کنند و این تعداد در کارت‎ها درج می‎شود. کادر اجرایی هنگام تحویل کارت‌ها، تذکرات لازم را جهت رعایت حجاب در هنگام استفاده از پوشش گُلوَنی می‎دهند. آمار دعوت‌شده‎گان به 800 نفر می‎رسد ولی در پایان، تعداد بیشتری برای حاشیه امنیت و مهمانان ناخوانده به آمار اصلی اضافه شده و رقم 1000 نفر نهایی می‎شود. کارت‎ها بین مراجعین توزیع و نهایتا در روز مراسم 1200 صندلی در محوطه پارک گلستان چیده می‌شود. یعنی 200 صندلی بیشتر از آمار نهایی.

ساعت شروع مراسم 5 و 30 دقیقه عصر اعلام شده بود که تا دو ساعت ادامه پیدا کند و در ساعت 7 و 30 دقیقه به پایان برسد اما جمعیت حاضر اتفاقات دیگری را رقم می‌زنند. جمعیتی بالغ بر 2000 نفر ساعت 4 و 30 دقیقه عصرِ روز شنبه 26 اردیبهشت‌ماه 94، پشت درب پارک گلستان جمع شده و عوامل اجرایی برای جلوگیری از هرگونه مشکل مجبور می‌شوند درب کشویی پارک را به روی مراجعین باز کنند و به‎علت ازدحامِ بیش از انتظارِ جمعیت، یگان حفاظت نمی‌تواند کارت‎ها را چک کرده و نظارت دقیقی داشته باشد. مدتی نمی‎گذرد که تعداد به 3000 نفر می‎رسد. به‎طوریکه جمعیت 1800 نفری مجبور می‎شوند ایستاده مراسم را تماشا کنند. 5 و 15 دقیقه مراسم با تلاوت آیات کلام‌الله مجید آغاز و در ادامه سرود جمهوری اسلامی ایران نواخته می‎شود. در گوشه‎هایِ پارک، محل‌های مخصوصی برای بستن گُلوَنی زنان در نظر گرفته شده بود. مراسم با خوشامدگویی و مولودی‎خوانی به‎مناسبت عید مبعث ادامه پیدا می‎کند و به دنبال آن امانی سرپرست میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری لرستان به سخنرانی می‌پردازد.

سپس گروهِ "نور اهل بیت" تواشیح می‎خوانند تا مراسم بیش از پیش رنگ و بوی عید مبعث را به خود بگیرد. حالا نوبت "هاشمیان" یکی از خوانندگان لرستانی میرسد تا حاضرین را به شنیدن دو آهنگ لری دعوت کند. بعد از هاشمیان، "رضا ساکی" ایده‎پرداز و از عوامل اجرایی روز گُلوَنی با شرکت‎کنندگان سخن می‌گوید و در پایان میکروفون به دست دختر بچه‌ای داده می‎شود تا با زبانی شیرین، شعر گُلوَنی را برای همه بخواند. در قسمت بعدی برنامه "مجید دریکوند" به روی سن می‎رود تا از محیط زیست و بلوط‎های زاگرس بگوید.

نابه‎هنجاری در ساعت پایانی

و اما برنامه پایانی؛ ساعت 6 و 30 دقیقه نوبت به فرج علی‎پور خواننده لرستانی و گروهش می‎رسد تا آهنگ‎های لُری را بنوازند و بخوانند. مدتی از اجرا نمی‎گذرد که در گوشه‎ای از محوطه اتفاقی که نباید، می‎افتد و عده‎ای از شرکت‎کنندگان به‌صورت مختلط به رقص و پایکوبی لُری می‌پردازند. هم‎همه‌ای در جمعیت به راه می‌افتد و حواس بعضی شرکت‌کنندگان که مشرف بودند به این صحنه جلب می‌شود. عوامل اجرایی خود را به صحنه می‌رسانند و تذکر جدی می‎دهند و از مردان می‌خواهند که به جلوی سن آمده و بانوان نیز متفرق و بعضی مراسم را ترک می‎کنند.

چند برابر شدن جمعیت شرکت‎کننده نسبت به برنامه‌ریزی قبلی موجب می‌شود تا یک نظارتِ حداکثری امکان‌پذیر نبوده و نقش یگانِ حفاظت نیز کم‎رنگ دیده شود. در این بین نیز تعداد معدودی از بانوان شرکت‎کننده، خلافِ موازینِ شرعی و عرفی از گُلوَنی صرفا جهت یک حجاب سلیقه‎ای و بهتر بگوییم بدحجابی استفاده می‎کنند و خالق صحنه‎هایی نابه‌هنجار می‎شوند.

گُلوَنی که از دیرباز تا کنون، نمادِ حجاب، عزت و وقار زنان و غیرتِ مردان لُر بوده است، دست‌آویز تعداد اندکی از شرکت‌کنندگانِ سودجو قرار می‌گیرد تا شیرینی استقبال بی‎نظیر از یک مراسم فرهنگی به کام همه تلخ شود.

حجاب گُلوَنی کامل بوده است

(بهزاد پاکدل مسئول کانون آئین‌های سنتی لرستان در مورد قدمتِ گُلوَنی می‎گوید: قوم لُر(کاسیت‌ها) حدود هشت هزار سال پیش به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین اقوام در ایران زندگی می‌کردند. بی‌شک گُلوَنی یکی از رکن‌های اصلی پوشش یک زن لُر است.

او از "کَت" و "گُلوَنی" سخن می‌گوید؛ دو پوششی که زنِ لُر آن‌ها را روی‌هم می‌پوشد، پاک‌دل در رابطه با "کَت" می‌گوید، زنان لُر در زمان گذشته کَت و گُلوَنی را باهم می‌پوشیدند به‌طوری‌که  "کَت" را جدا زیر گُلوَنی می‌بستند تا موهای سر به‌خوبی پوشیده و مهار شوند.

 

وی ادامه می‎دهد: اصل پوشش زنان لُر "کَت" بود و گُلوَنی به‌عنوان یک زینت و مکمل بر روی آن بسته می‌شد. " گُلوَنی"  نقوش رنگی‌تری نسبت به کَت دارد و زنان لُر برای زیبایی همیشه آن را بلندتر از کَت می‌پوشیدند.

تنوع بستن گُلوَنی

مسئول کانون آئین‌های سنتی لرستان در مورد تنوع رنگی گُلوَنی‌ها، نیز می‎گوید: در گذشته مدل پوشیدن کَت ثابت بود و همه یک‌طور می‌بستند اما بستن گُلوَنی بر روی سر با توجه به مراسم‎های خاص متفاوت بود. گُلوَنی آداب ویژه خودش را داشته و مدلِ بستن آن با توجه به نوع مراسمی بوده که زن لُر به آن وارد می‌شده است. وی اشاره می‎کند: بستن گُلوَنی زنان لرستان در مراسم‌هایی مانند عروسی، عزاداری، کار و کدخدامنشی فرق داشته و هرکدام یک مدل روی سربسته می‌شد. متفاوت بودنِ بستن گُلوَنی در مراسم‎های مختلف به خاطر نوع گره، نقوش، قاب کمتر یا بیشتر، کوتاه و بلندی سربند یا همان گُلوَنی در پشت سر بود.

تفاوت گُلوَنی بستن زنان شهر و روستا

در مراسم‌های شادی رنگ گُلوَنی شاد بود و از پشت سر بلندتر اما در مراسمات عزاداری گُلوَنی کوتاه، جمع‌تر و رنگ آن تیره‌تر بود.

پاک‌دل از فرق گُلوَنی بستنِ زنان شهری با زنان روستایی و عشایر نیز سخن به میان می‌آورد و می‎گوید: در نوعِ شهری، گُلوَنی جمع‌تر و کوتاه‌تر از زنان روستایی پوشیده می‌شد. نکته جالب‌توجه دیگر این بود که بستن همین گُلوَنی در بین طوایف مختلف لرستان فرق می‌کرد مثل سربند زنان شهرستان دلفان که نسبت به بقیه بزرگ‌تر بسته می‌شد.

قدمت چند هزارساله گُلوَنی

وی عنوان می‎کند: بی‌شک گُلوَنی تاریخ چند هزارساله‌ای دارد اما سربند بستن زنان لرستانی امروز شبیه گُلوَنی بستن زمان گذشته نیست.

مسئول کانون آئین‌های سنتی لرستان گذری می‎کند به فلسفه نقش‌های روی گُلوَنی زنان لرستان و می‎گوید: مردم لرستان در گذشته ارتباط زیادی با نقوش هندسی داشته و با شکل ستاره سروکار فراوانی داشتند چون نعمت و برکت را از آسمان می‌دیدند و این نقوش هندسی برای آن‌ها پر از رمز و راز بود به همین خاطر در طرح‌های قالی، گلیم و گُلوَنی از شکل اشکال هندسی استفاده می‌کردند.) تسنیم  26 اردیبشهت 94

اتفاقات گُلوَنی دهان به دهان می‌پیچد

بعد از برگزاری مراسم در کنار خبر استقبال کم‎نظیر مردم خرم‌آباد برای شرکت در جشن روز گُلوَنی خبر اتفاقات تلخ آن نیز دهان به دهان می‌پیچد که این اطلاع‌رسانی خود با واکنش‌های متعددی همراه شده که از جمله آن می‌توان به تذکر "ابراهیم آقامحمدی"، نماینده مردم خرم‌آباد در مجلس به متولیان فرهنگ و همین‌طور بیانیه بسیج دانشجویی دانشگاه لرستان اشاره کرد.

خبر این وقایع همراه با عکس نیز در پایگاه‌های خبری درج می‌شود. واکنش‌ها در شبکه‌های اجتماعی نیز که پیش از مراسم به محل مناسبی برای تبلیغ این روز تبدیل شده بود بحث‎های داغی را دربر می‌گیرد و کامنت‌های فراوانی درج می‎شود.

می‎تَرسِم دِ روزگاری چِنی بَوَنَن گُلوَنی

استفاده ناصحیح از یک نماد فرهنگیِ حجاب و سعی در تحریف این اصالت چند هزار ساله، به‌جای ترانه سیف‌الدین آشتیانی که اولین بار برای گُلوَنی خواند: می‌تَرسِم دِ روزگاری کِه کَس نَوَنَه گُلوَنی (برگردان: از روزگانی می‌ترسم که هیچ کس گُلوَنی نبندد) خودبه خود این مصرع را در ذهن تداعی می‌کند که: می‌تَرسِم دِ روزِگاری کِه چِنی بَوَنَن گُلوَنی (برگردان: از روزگاری می‌ترسم که این‌چنین گُلوَنی را ببندند).

شورا حمایت خود را از برگزاری جشن گُلوَنی اعلام ‌می‎کند

سیف‎الدین آشتیانی، رییس کمیسون فرهنگی شورای اسلامی شهر خرم‎آباد در رابطه با مراسم روز گُلوَنی به خبرنگار منار می‎گوید: گُلوَنی افتخار تمام لرستانی‎هاست. گُلوَنی که مادران ما می‌بندند برای ما یک نماد است.

وی ادامه می‎دهد: می‎خواهیم مراسم گُلوَنی به نحوی برگزار شود که به‎عنوان یک نماد اصیل لرستانی به تمام ایرانیان معرفی شود.

آشتیانی در رابطه با نحوه برگزاری مراسم روز گُلوَنی نیز می‎گوید: باید سالن بزرگتری به این جشن اختصاص پیدا می‌کرد. اتفاقاتی که رخ داد به علت عدم نظارت کافی بود. و برنامه‎ریزی‎ها درست انجام نشده بود.

عضو شورای شهر خرم‎آباد تصریح می‎کند: متاسفانه در خصوص برگزاری این مراسم، مشورتی با شورای شهر صورت نگرفت و این شورا در حاشیه ماند در حالی‎که شورای شهر باید پشتیبان این طرح باشد.

وی می‎گوید: این طرح باید از سازمان‎‏های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی لرستان، شهرداری خرم‌آباد و استانداری لرستان ارائه شود تا در نتیجه ادغام مجموعه این طرح‎ها یک طرح جامع تصویب شود. جشن گُلوَنی نباید صرفا در یک روز برگزار شود بلکه می‎تواند یک هفته فرهنگی را به خود اختصاص دهد.

آشتیانی در پایان حمایت شورای شهر خرم‌آباد را از برگزاری مراسم گُلوَنی در صورت ارائه یک طرح قوی از طرف برگزارکنندگان اعلام می‎کند.

می‌خواهیم نماد فرهنگی حجاب زنان لر را حفظ کنیم

"رضا ساکی"، ایده‌پرداز و از عوامل اجرایی روز گُلوَنی به خبرنگار منار می‎گوید: در فروردین‌ماه 93 ایده‎ حفظ و زنده کردن گُلوَنی که از میراث فرهنگی لرستان است به ذهنم رسید. میراثی که نماد حجاب زنانِ قومِ لُر است. این ایده می‎توانست جنبه اقتصادی هم داشته باشد. با این مراسم می‎توانستیم حجاب را تبلیغ کنیم و همچنین از میراث‎مان محافظت کنیم.

وی در ادامه می‎گوید: کار فرهنگی زمان‌بر است. ولی متاسفانه بعضی دوستان برخوردهای عجیبی می‌کنند. این مراسم پارسال نیز برگزار شد. ما اگر می‌خواستیم بی‌حجابی را ترویج دهیم پس چرا کارت دادیم و برای هر مهمانی حداقل 5 دقیقه صحبت کردیم و از آنها خواستیم با پوشش مناسب حضور پیدا کنند. در کارت‌ها نیز لحاظ شده بود.

ساکی ادامه می‎دهد: بزرگترین کارهای فرهنگی با بودجه‌های کلان نیز هنگام اجرا به برخی مشکلات برمی‌خورند. آنچه که باید برای آن سرمان را بالا بگیریم این بود که جمعیتی سه برابر آنچه که تصور می‌شد در مراسم شرکت کرد و در این جمعیت چند هزار نفری تنها تعداد معدودی به علت عدم هم‎خوانی تعداد ناظرین با جمعیت حاضر با  پوشش و حجاب نامناسب وارد شده‌اند که بنده شخصا بارها تذکر دادم و حتی جلوی بعضی آقایان را گرفتم و توضیح دادم که برنامه این مراسم به نحو دیگری است.

ساکی می‎گوید: مسئله اینجاست که همان عده کمی که خارج از قاعده رفتار کرده‌اند با استمرار این حرکت با جمعیت قالب همراه خواهند شد و خود به خود در این جریان حل می‌شوند.

وی در ادامه به حضور جمعیت کثیری از زنان لر که با حجاب کامل گُلوَنی حضور پیدا کرده بودند اشاره می‎کند و می‎گوید: ما بدنبال نمادسازی برای زنان و مردان لر هستیم. کودکان زیادی در مراسم با لباس محلی و گُلوَنی آمده بودند که این نشان‎دهنده اتصال نسل‎های بعدی با اصالت و هویت آنهاست.

این فعال فرهنگی ادامه می‎دهد: نفس حرکت درست است. حرکتی خودجوش که با دست خالی شروع شد و هیچ‎کدام از ما فکر نمی‎کردیم امسال با چنین استقبالی روبه‌رو شود. مراسمی که سال قبل با هیچ بودجه و امکاناتی برگزار شد. سال گذشته 18 خبرگزاری سراسری و 10 روزنامه سراسری عکس یک خبرشان را به  جشن گُلوَنی در خرم‎آباد اختصاص دادند که مستندات آن موجود و قابل دسترس است. خبر جشن گُلوَنی در خبرگزاری مهر کشوری چهار روز پُر بازدیدترین خبر بود.

مسئولین پاسخگو باشند

من سال‌هاست که برنامه‌سازی می‌کنم و بارها برای حجاب کار کرده‌ام. در آوردن مجریان کشوری برای برگزاری این مراسم برای گرفتن یک شب هتل معذور بودیم و مسئولین می‎گفتند در منزل از آنها میزبانی کنید. خانم حسینی و ژاله صادقیان حاضر بودند با هزینه شخصی برای مجری‌گری این برنامه بیایند. می‎گفتند ما عاشق لباس‌های سنتی هستیم ولی چطور می‎شود از یک مجری سراسری در منزل میزبانی کرد؟ اگر یک مجری سراسری با حجاب کامل برنامه را مجری‌گری می‎کرد بی‎شک تاثیر بسیار زیادی در فرهنگ‌سازی این نماد داشت. بهنوش بختیاری، حدیث فولادوند و تمام بانوانی که تبارِ لر دارند حاضرند بیایند کار کنند.

ساکی می‎گوید: آیا مسئولینِ ارشدِ استان از اهمیت جشنِ گُلوَنی اطلاع ندارند؟ مطمئنا دارند. الان دخترانی هستند که عکس‎شان با حجاب گُلوَنی جایگزین یک عکس بی‎حجاب در شبکه‌های اجتماعی شده است. این یعنی تغییر رفتار در مخاطب. چقدر باید هزینه شود تا چنین اتفاقی بیفتد؟

ایده‌پرداز روز گُلوَنی ادامه می‎دهد: بنده اعلام می‌کنم این روز و جشن گُلوَنی در اختیار آن شخص و نهادی قرار بگیرد که بتواند آن‌را به بهترین نحو برگزار کند. کار فرهنگی سرمایه و زمان می‌خواهد. پژوهش‌گاه میراث فرهنگی در تهران بارها با ما تماس گرفته‌اند که روی گُلوَنی پژوهش داشته باشند ولی امکاناتی برای حضور آنها در لرستان نداریم. اگر کمک داشتیم می توانستیم این 3 هزار نفر را کنترل کنیم حالا برای 5 هزار نفر سال آینده کمک کنند تا کنترل کنیم.

از اتفاقاتی که افتاد قلبم به درد آمد

ساکی بیان می‌کند: من هم از اتفاقاتی که افتاد ناراحت شدم و قلبم به درد آمد. دلم سوخت برای برنامه‎‎ای که با کمترین امکانات با چنین استقبالی روبه‎رو شد و حالا با رفتارهای نامناسبِ تعداد معدودی، زیر سوال رفت. ولی با افتخار می‎گویم مراسم روز گُلوَنی با معدل خوبی برگزار شد.

ایده‌پرداز روز گُلوَنی با بیان این پرسش‎ها که اگر این مراسم در استان دیگری بود آیا این جشن به یک هفته فرهنگی تبدیل نمی‌شد؛ آیا پاسداشت یک اصالت فرهنگی انقدر ارزش ندارد که یک هفته قبل از مراسم یک بیلبورد با موضوع تبلیغ مراسم در میدان کیو داشته باشد و اینکه آیا از ما خواستند که طراحی برای حجاب گُلوَنی بدهیم و روی بیلبوردها به نمایش دربیاید؛ تصریح کرد: انتظار داریم مسئولان لرستانی به فعالین عرصه فرهنگ مانند سایر استان‌ها توجه کنند؛ فرهنگ در اقتصاد مقاومتی نیز نقش عمده‌ای دارد به‌طور مثال آقای موسیوند که تولیدکننده گُلوَنی بود به خاطر این روز کارش رونق بیشتری گرفت و در حال حاضر در میدان امام حسین تهران گُلوَنی می‎فروشد.

ساکی ضمن اشاره به اینکه تیم حراست جشنواره با حجاب کامل حضور پیدا کرده بودند و ما به‎دنبال همین الگو هستیم؛ بیان می‌کند: به کمک "شهرام گیل‎آبادی" که لرتبار است و همین طور مسئولان رده بالای شهرداری تهران می‎توانستیم این مراسم را در برج میلاد برگزار کنیم؛ ولی به این نتیجه رسیدیم که مراسم باید در خرم‎آباد برگزار شود و ما میزبان مهمانانی از سراسر کشور باشیم و جوانان را با آوردن اشخاص و بازیگران محبوب ترغیب کنیم.

وی ادامه می‎دهد: دوستان اجازه دهند با تجربه سال قبل و امسال مراسم سال دیگر را به خوبی برگزار کنیم. افرادی هم که بی‎اخلاقی می‎کنند در این جریان خود به‌خود حل می‌شوند. جریانی که رودخانه‌ای جوشان می‌شود. تا به حال برای برگزاری مراسم‌ها مجوز قانونی داشتیم و علی‎رغم تلاش‎هایی که کردیم نتوانستیم برای گُلوَنی یک دبیرخانه دائمی داشته باشیم؛ در حالی‌که اگر از طرف یک نهاد به رسمیت شناخته شویم و محلی ثابت برای برنامه‎ریزی و هماهنگی فعالیت‎ها در طول سال برای گُلوَنی در نظر گرفته شود می‎تواند بودجه بگیرد و در کنار این جشنواره، جشنواره فیلم کوتاه و یا داستان برگزار شود.

جشن گلونی می‎تواند یک برنامه ملی باشد

ایده‌پرداز روز گُلوَنی، جشنواره گُلوَنی را قابل تبدیل به یک جشنواره ملی در سطح کشور عنوان می‌کند و می‌گوید: یک سالن به ما بدهند. هر بار که گفتم درد اقتصاد و سیاستِ لرستان از فرهنگ است گوش شنوایی نبود و مسئولین صرفا به فکر کارهای اقتصادی هستند ولی یک تور از اندیمشک آمده است تا در یک برنامه فرهنگی شرکت کند نه اینکه حجابش را بردارد.

ساکی با بیان اینکه در این مراسم مولودی حضرت رسول و آیات کلام‎الله مجید در مورد حجاب خوانده شد؛ گفت: این فضا بسیار عالی است. پارسال خبرگزاری‎های سراسری تیتر زدند "اردیبهشت‎ماه فرهنگِ هنرِ لرستان". از همه دوستان خواهش می‌کنم که جلوی برخی برخوردهای تند را در شبکه‎های اجتماعی بگیرند. باور کنند که رضا ساکی دلسوز این مردم و فرهنگ آنهاست.

وی ضمن اشاره به اینکه دوستانی که به دنبال حذف جشن گُلوَنی هستند چه جایگزینی برای آن دارند؛ ادامه می‎دهد: فعالیت‎های ما هنوز ادامه دارد و کار فرهنگی زمان‌ می‎خواهد. 

سال آینده از مسئولان می‌خواهیم تا نیمه فروردین 95 بودجه مشخصی را برای این روز درنظر بگیرند تا برنامه‎ریزی‌های لازم و دقیق جهت برگزاری بدون حاشیه این مراسم را در یک سالن انجام دهیم.  

وی در ادامه می‌گوید: درصدد هستیم تا این جشن گُلوَنی در سطح ملی با مجریان ملی، هنرپیشه‎های سینما، فعالان عرصه مدِ اسلامی با همکاری مستقیم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار شود تا این حجاب را به‎عنوان یک حجاب ملی معرفی کنیم.

ایده‌پرداز روز گُلوَنی بیان می‎کند: با انتشار عکس‎هایی که در خبرگزاری‎ها داده‎ایم؛ هدف را مشخص کرده‎ایم؛ گاهی وقت‎ها در مقوله فرهنگ رُک حرف زدن کار را خراب می‎کند.

ساکی ادامه می‎دهد: تا کی باید مسئولان خود را کنار بکشند و در حاشیه باشند. برای یک حرکت فرهنگی باید از مرکز فرهنگی استان بودجه خوب بدهند تا کار خوب اجرا شود؛ اما اگر در کار فرهنگی استمرار از بین برود نتیجه نمی‌دهد.

به منتقدان حق می‎دهم

وی با بیان اینکه وقتی برنامه در قلعه برگزار می‎شود تبلیغی برای گردشگری در کنار تبلیغ حجاب هم هست؛ بارها با صراحت می‌گوید که به منتقدان حق می‌دهم و در ادامه می‌گوید: اگر من هم در آن فضا یک شرکت‏کننده بودم حق داشتم که اعتراض کنم. می‎دانم که عده‎ای دلشان سوخت. این‎ها باید صبر پیشه کنند و به ما اعتماد کنند جون ماهم دلسوخته هستیم.

ایده‌پرداز روز گُلوَنی می‌گوید: ما نیز برای اتفاقات رخ داده همان احساسی را داریم که دوستان معترض دارند؛ اما کار فرهنگ باید آرام آرام جلو برود. اگر جلو برود و جواب دهد دیگر هیچ زوری نمی‌تواند جلویش را بگیرد و اینکه به تمام فعالین فرهنگ باید زمان بدهند.

پایگاه خبری منار با رعایت جایگاهی بی‌طرف عکس‎هایی از حواشی این مراسم را منتشر می‎کند.

فاطمه سپهوند

انتهای پیام/

مطالب مرتبط:
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید   
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: 0
انتشار یافته: 2
همشهری
|
United States
|
۰۷:۳۷ - ۱۳۹۴/۰۳/۱۴
0
0
دوستانی که گلونی را به همین صورت -با گیسوان بیرون افتاده- حجاب مادران و مادربزرگانشان تعریف می کنند بهتر است تاریخ را کامل مطالعه بفرمایند. گلونی پارچه ای تزئینی روی کَت بوده ولی از یک زمانی به بعد کت برداشته شد که این هم جای تاسف دارد. در ضمن زندگی و دیدگاه عشایری را با دنیای هزار رنگ و لعاب امروزی مقایسه نکنید. اگر گلونی نماد حجاب زنان لر است پس اصلش را در نظر بگیریم نه سلیقه شخصی خودمان را.
دلارام
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۲:۱۹ - ۱۳۹۴/۰۲/۳۱
0
0
وقتی که خودخواهی و تمایل بیمارگونه برای دیده شدن و خود را .... نشان دادن از حد بگذرد و بی برنامه گی حاکم باشد راه انحراف هموار می شود

نام:
ایمیل:
* نظر شمـا:
سفیرافلاک