مجله تصويري
کد خبر: ۷۸۶۱
تاریخ انتشار: شنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۰۳:۵۰
از نگاه به وضع معیشتی تا توجه به هنرهای رو به انقراض؛
از نگاه به وضع معیشتی تا توجه به هنرهای رو به انقراض؛

اهالی فرهنگ و هنر لرستان از انتظارات خود از رئیس‌جمهور آینده می‌گویند

29 اردیبهشت روزی است که مردم با رفتن به پای صندوق‌های رای رئیس جمهور آینده خود را انتخاب می‌کنند.

به گزارش منار، 29 اردیبهشت روزی  است که مردم با رفتن به پای صندوق‌های رای رئیس جمهور آینده خود را انتخاب می‌کنند که هنرمندان نیز بخشی از این قشر را تشکیل می‌دهند.

در این میان هنرمندان هم از رئیس جمهور آینده انتظاراتی دارند. برخی از هنرمندان لرستانی در گفتگو با منار به این موضوع اشاره دارند که با برنامه و سیاست گذاری مناسب می‌توان به خواسته‌ها دست پیدا کرد.

پژمان شاهوردی(کارگردان و بازیگر تئاتر): از هنرمندان حمایت کند تا هرگز مهاجرت را به ماندن ترجیح ندهند!

بی گمان این روزها کشور ما بیشتر از پیش مورد تهاجم شبیخون فرهنگی است، شبیخونی که به قدری دقیق برنامه ریزی می شود که اگر حواسمان پرت چیزهای دیگر بشود در نسل امروز رسوخ کرده و بیداد به پا می کند.

بی گمان با سیاست و سیاست مردان نمی شود به مقابله با شبیخون فرهنگی پرداخت چون آنها تفکرات نسل جوان را نشانه رفته اند و هیچ چیز جز هنر و هنرمندان نمی تواند به مقابله با این شبیخون بپردازد.

بدون شک هنرمند نیز برای پاتک زدن به این نشانه روی ها نیاز به حمایت دارد؛ البته حمایتی که فقط در دوران انتخابات نباشد.

حمایتی که برنامه ریزی شده باشد، حمایتی که باعث شود هنرمندانمان هرگز مهاجرت را به ماندن ترجیح ندهند...

من از رئیس جمهور آینده برای مقابله با این شبیخون فرهنگی شعار نمی خواهم و عملی می خواهم به وسعت تفکرات ناب هنرمندان، که هنرمند خوب میداند چگونه سپر بسازند در برابر کسانی که برای تفکرات جوانان ما نقشه کشیده اند...

پژمان شاهوردی

محمدتقی عزیزیان(شاعر و نویسنده): نسبت به ساماندهی هنرمندان و زندگی شان آستین همت بالا بزند

هنرمندان به عنوان عضوی از جامعه که تأثیر بسزایی روی ذائقه مردم و فرهنگ عامه دارند؛ طبیعی است انتظارشان از مسئولین به مراتب از عامه بیشتر باشد و به نوعی عصارۀ مطالبات عامه را از مسئولین بخواهند.

این امر یک رابطۀ دوگانه است و مسئولین هم انتظاری فراتر از هنرمندان و نخبگان جامعه دارند. این مهم در جایی که نیاز به ترغیب و تهییج مردم هست و نیاز است به تببین زوایای پنهان و آشکار حادثه های بزرگ و جلوگیری از فراموشی و تحریف پرداخته شود، اهمیت بیشتری پیدا می کند و این مدعایی است بر نقش هدایتگری هنرمندان.

نقش هنرمندان متعهد کشور در صحنه های نظیر جنگ تحمیلی و میدان هایی این چنین بر کسی پوشیده نیست؛ هرگز سرودهای اوایل انقلاب و نوحه های آهنگران و تأثیرشان را نمی توان نادیده گرفت؛ همانطوری که نقش نویسندگان دفاع مقدس و جریانی که در فضای ادبیات پس از انقلاب ایجاد شد، کتمان شدنی نیست. هنرهای سایری نظیر موسیقی و فیلم و خوشنویسی و ... هر کدام بنا بر مقتضای زمان و مکان قابلیتهای بی نظیری دارند.

در سطح جهان هم ارزش هنر برای حکومت ها اثبات شده است، سرباز شاعرانی نظیر «ارنست همینگوی» و «اریش ماریا رماک» در جنگ های جهانی و بین  المللی هم با حضور خود و هم بعد از جنگ با قلم خود به ترسیم فضای جنگ و ثبت تاریخ مدد رسانده اند.

اما متأسفانه برخی از مردان سیاست با هنر و هنرمند گاهی به عنوان ابزاری برای رسیدن به قدرت استفاده می کنند و پس از تکیه بر اریکه  و تخت و تاج، هنرمندان و آثار هنری را به باد فراموشی می سپارند.

درگذشت مظلومانه و غریبانۀ هنرمندان در کنج آسایشگاه های سالمندان در سال های اخیر و تعدیل نیروهایی که در ادارات انجام شده و متوجه هنرمندان بوده، اندوه بارست، درست مثل زندگی اشان در قوطی کبریت های استیجاری که اغلب مالکان آنها صاحبان بنگاه هایی هستند که بدون زحمت و عرق ریزی روحی و جسمی و درک درستی از حیات انسان و منشأ این حیات جاودانه، با رندبازی و دلالگری و بهره گیری از عدم عدالت اجتماعی به دست آورده اند.

من به عنوان عضو کوچکی از این جامعۀ گسترده و بزرگ و باخرد، حق طبیعی خودم و قشرم می دانم که از موهبت های اجتماعی به اندازۀ  سایر صنوف و اقشار بهره مند باشم و باشیم.

چرا در شهرهای مختلف کشور در تقسیم بندی و برنامه ریزی شهری هنرمندان دیده نمی شوند در پایتخت تنها برای هنرمندان درجه یک به اندازۀ یک مستطیل کوچک قبر در نظر گرفته اند و اسمش را قطعۀ هنرمندان گذاشته اند.

رئیس جمهور آتی هر که می خواهد باشد و با هر تفکر و جناحی که می آید باید چشم هایش را بشوید و جور دیگر ببیند، جوری که ما را تاکنون ندیده اند، ما هنرمندان تا امروز اقلیت جامعه بوده ایم با این که همیشه دل های مردم آزاده خانه های ما بوده است؛ اما در تصمیم گیری های مسئولین همیشه خانه و کاشانه و حقوق و مزایا نداشته ایم و در علم نجومشان که هفت آسمان را تسخیر کرده ما یک ستارۀ بخت هم نداشته ایم.

عاجزانه از رییس جمهور آینده می خواهم نسبت به ساماندهی هنرمندان و زندگی شان آستین همت بالا بزند و قدمی در این راستا بردارد و گرنه ما را با شما نسبتی نیست و کشور ما دل های مردم آزاده است که هیچ یوغی را به جز وجود مقدس عشق نمی پذیرند و هشدار می دهم که عملکرد شما در آثار هنری دورۀ حکومتتان ماندگار می شود نه در آمارهایی که کارمندان مجبورتان سرهم می کنند.

چو ایران نباشد تن من مباد...

محمدتقی عزیزیان

پژمان باقری پور(کارگردان و بازیگر تئاتر): عناصر دارای ظرفیت را شناخته و به کار بگیرد

بی شک تقویت نیروهای تاثیرگذار عملیاتی در جبهه تهاجمات فرهنگی باید از مهمترین اهداف و برنامه های هر دولتی که داعیه شکوفایی ایران را دارد، باشد.

با توجه به فقر فرهنگی مشهود و احساس نیاز مبرم به زیرساخت های مناسب برای بالندگی و پرورش نسل های نوپای انقلاب، به نظر می رسد تخصیص اعتبارات به بخش های مختلف در چرخه تولیدات فرهنگی هنری یا کافی نبوده و یا در روند انتقال این اعتبارات از مبدا تا مقصد فیلترهایی وجود دارد که مرسوله مظلوم و پیش کشی شیرین را قلع و قمع می کنند؛ شاخ و برگ آن را هرس می کنند هیچ!، به ساقه و ریشه آن هم رحم نمی کنند!

ای کاش به جای صرف هزینه های هنگفت برای احداث عمارت های سر به عرش کشیده، به فکر سرمایه گذاری های بلندمدت در بخش فرهنگ می افتادیم. به راستی سرمایه گذاری در کدام بخش معقول تر و به صرفه تر است؟

عمارت های میلیاردی سر به عرش کشیده که با زلزله ای شش ریشتری در کمتر از پنج دقیقه به تّلی از خاک مبدل می شوند یا زیرساخت های فرهنگی با ابزار هنر و رسانه که تا قرن ها سینه به سینه منتقل می شوند و تکثیر می یابند؟

بیان ضعف های مدیریتی در اعتلای بازوهای فرهنگی و کاراکترهای مولد در همه حوزه های هنری مورد تکدر خاطر است و در این مجال نمی گنجد.

از این رو به عنوان عضومی کوچک از خانواده فرهنگی این آب و خاک از ریاست محترم جمهور آینده متوقعم با پژوهش، شناخت، جمع آوری و آرایش و به کارگیری عناصر دارای ظرفیت و پتانسیل، گامی مانا و موثر در بالندگی و قوام ایران اسلامی بردارد تا نام خود را در تاریخ به نیکی ثبت کند.

پژمان باقری پور

سیدغلامرضا نعمت پور(فیلمساز): نگاه مثبت و جدی گرفتن نهادهای فرهنگی یکی از وظایف خطیر ریاست جمهور آینده است

متاسفانه با توجه به تاکید فراوان مقام معظم رهبری در خصوص تهاجم فرهنگی غرب و توقع به جای ایشان از مسئولین و هنرمندان و شعارهای بسیار زیبایی که مسئولین در همایش ها و سخنرانی ها سر می دهند، اما حمایت از هنرمندان و هنر فاخر بیشتر پزی سیاسی است.

من به عنوان عضو کوچکی از هنرمندان این جامعه از ریاست محترم جمهوری که سکان دار قوه مجریه کشور در چهار سال آینده می باشد درخواست می کنم که نگاه ویژه و واقعی به فرهنگ و هنر داشته باشد.

بی شک همه می دانیم که عمده مشکلات گریبانگیر کشور ریشه فرهنگی دارد و زبان هنر به عنوان تاثیرگذارترین زبان ارتباطی می تواند در دل های مردم نفوذ کند.

نگاه مثبت و جدی گرفتن نهادهای فرهنگی یکی از وظایف خطیر ریاست جمهور آینده است، نگاهی به وضعیت امرار معاش هنرمندان و کارکنان نهادهای فرهنگی نشان از میزان توجه دولتمردان به این مقوله دارد.

بی هیچ تردیدی هنرمندان مهمترین حامیان دولتمردان در روزهای سخت بوده اند و این کم توجهی نه در شان ریاست جمهور و نه در شان اهالی فرهنگ و هنر است.

غلامرضا نعمت پور 

سیدحسام الدین شریعتمداری(کارگردان و بازیگر تئاتر): شرایط را برای فعالیت فارغ التحصیلان متخصص در عرصه خود فراهم کند

من به عنوان یک شخص حقیقی که حقوق بگیر دولت نیستم و در اصل به کار و حرفه هنری در عرصه های مختلف مشغول به کار هستم، از رئیس جمهور محترم چند درخواست دارم که شاید درد دل بسیاری از هم نوعانم باشد:

اول: برای هنرمندان هر عرصه ای که در آن زمینه تخصص دارند درخواست فعالیت شود و هنر آنها در سو سوی دلشان نهفته نماند.

دوم: از لحاظ مالی و حقوقی، حقوقی هر چند کم اما مستمر داشته باشند و از آنها درخواست فعالیت در عرصه خودشان شود.

سوم: شرایط را به گونه ای فراهم کند تا فارغ التحصیلان متخصص در عرصه خود فعالیت کنند تا ناچار نشوند برای امرار معاش دست به کارهای غیر تخصصی بزنند که این ضربه ای بس خطرناک به هنر و جامعه است.

حسام الدین شریعتمداری 

فربیرز حاتمی(مسئول بسیج هنرمندان لرستان): وضع معیشتی و خدمات اجتماعی هنرمندان را پیگیری کند

1.پیگیری وضع معیشتی و خدمات اجتماعی از قبیل بیمه و... که اکثر هنرمندان از آن محرومند، مهم ترین انتظار قشر هنرمند از رئیس جمهور آینده است.

2.ایجاد یک مرکز نظام هنری به مثابه نظام مهندسی و یا نظام پزشکی برای توسط وزارت خانه مربوطه که سوابق هنری هنرمندان در آن نگهداری شود.

3.لزوم توجه به قشر هنرمند به صورت مستمر و پیوسته نه به صورت خط چین و بریده بریده در مقاطع مختلف.

4.توجه به هنرمندان پیشکسوت که پس از بالا رفتن سن به حاشیه رفته و حتی نامشان تحت شعاع شاگردان پرورش یافته توسط خودشان قرار می گیرد.

5.توجه یکسان به تمامی رشته های هنری و هنرمندان نه فقط توجه صرف به سینما و موسیقی به دلیل جاذبه های آنها و کنار گذاشتن سایر هنرها و هنرمندان مربوط به آنها.

6.توجه به هنرمندان معتقد و ارزش مدار در مقابل هنرمندانی که حدود و ثغور ارزش ها را رعایت نمی کنند.

7.بازتعریف صندوق هنرمندان و توسعه خدمات مربوط به آن.

8.ایجاد پاتوق های هنری و مکان هایی که در آنجا به آثار هنرمندان عرضه شده و به فروش برسد تا بخشی از مشکلات معیشتی هنرمندان را برطرف کرده و بنیه اقتصادی آنها را تقویت کند یا هنرمندان در آنجا جمع شده و ضمن تعاطی افکار، به خلق ایده های نو و پیش رونده در زمینه هنر متعالی بپردازند.

9.توجه به هنرهای سنتی ایرانی اسلامی که در حال انقراض هستند و اساتید آنها نتوانستند در آن رشته ها شاگردان زیادی بپرورانند و حتی بیم آن می رود آن رشته همراه با اساتید آن از بین برود.

فربیرز حاتمی 

معصومه نوروزپور

انتهای پیام/

مطالب مرتبط:
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید   
نام:
ایمیل:
* نظر شمـا:
سفیرافلاک